Łąka - Wiki

Łąka

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ten artykuł dotyczy łąki - obszaru zielonego. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Łąka trzęślicowa
Sianokosy
Rdest wężownik na łące ostrożeniowej

Łąka – obszar lądowy, na którym rośnie zwarta roślinność zielna z dominacją lub znacznym udziałem traw.

W szerokim znaczeniu termin obejmuje wszelkie zbiorowiska trawiaste występujące na Ziemi: stepy, sawanny i tundrę trawiastą. W takim ujęciu do łąk zaliczane są także występujące u nas: murawy kserotermiczne, napiaskowe i bliźniczkowe, niektóre zbiorowiska roślinności szuwarowej i torfowiskowej występującej na torfowiskach niskich i przejściowych.

W węższym znaczeniu stosowanym w typologii użytków rolnych oraz klasyfikacji użytków gruntowych używanej w geodezji pojęcie łąki jest ograniczone do zbiorowisk tworzonych przez wieloletnie trawy, turzyce, rośliny motylkowe i rośliny innych rodzin, które występują na mezotroficznych i eutroficznych glebach o wysokim poziomie wód gruntowych, zawierających przez większą część roku od 60 do 80 procent wilgoci w stosunku do całkowitej ich pojemności wodnej. Niedobory wody mogą być uzupełniane między innymi przez nawadnianie bądź wykorzystywanie bliskiego poziomu wody gruntowej lub zalewów rzek.

Łąki (wąsko rozumiane) wraz z pastwiskami składają się na użytki zielone. Charakterystyczne dla łąk jest to, że korzenie i rozłogi roślinności łąkowej tworzą darń, dzięki której łąka może odrastać na nowo po każdym skoszeniu i spoczynku zimowym. Dlatego rośliny rosnące na użytkowanych rolniczo łąkach są pozyskiwane na paszę (łąki kośne). Łąki są przedmiotem badań łąkarstwa.

[edytuj] Klasyfikacja łąk

Istnieje szereg kryteriów podziału łąk ze względu na ich genezę, warunki siedliskowe, sposób użytkowania, położenie, cechy roślinności.

Ze względu na genezę wyróżnia się łąki:

  • naturalne — zbiorowiska trawiaste wykształcające się i występujące tam, gdzie ze względu na warunki ekologiczne nie występują inne zbiorowiska (zwłaszcza lasy). Należą tu hale powyżej górnej granicy lasów, łąki nadrzeczne na terenach z długotrwałymi zalewami, zbiorowiska trawiaste na terenach i w miejscach, gdzie warunki klimatyczne (mikroklimatyczne) uniemożliwiają rozwój lasów - stepy i murawy kserotermiczne;
  • półnaturalne — zbiorowiska trawiaste wykształcające się i utrzymujące się dzięki ekstensywnemu oddziaływaniu człowieka (użytkowaniu kośnemu i pastwiskowemu);
  • sztuczne — zbiorowiska trawiaste o prostej strukturze, świeżo założone, krótkotrwałe na użytkach przemiennych lub trwałe ale silnie przekształcone na skutek intensywnych zabiegów pratotechnicznych (wałowanie, podsiewanie, nawożenie).

Ze względu na czas trwania użytkowania wyróżnia się łąki:

  • trwałe — użytkowane trwale lub w okresach wieloletnich,
  • przemienne — użytkowane krótko i ujmowane w płodozmiany polowe.

Ze względu na produkcyjność i intensywność użytkowania wyróżnia się łąki:

  • małowartościowe,
  • niskoproduktywne,
  • intensywne.

Ze względu na położenie wyróżnia się łąki:

  • niżowe dolinowe,
  • niżowe pozadolinowe,
  • górskie.

Ze względów siedliskowych wyróżnia się łąki:

  • grądowe (grądy) — położone w miejscach suchych, zależne od opadów, optymalnie użytkowane łąkowo-pastwiskowo,
  • zalewne (łęgi) — położone w dolinach rzek na terasach zalewowych, cechują się zmiennymi warunkami wodnymi,
  • bagienne i pobagienne (bielawy i murszowiska) — położone w miejscach o wysokim poziomie wód, zwykle stagnujących.

Ze względów fitosocjologicznych wyróżnia się, na siedliskach wilgotnych:

Na siedliskach świeżych:

Ze względu na zaburzenia w składzie roślinności łąkowej powodowanym intensyfikacją użytkowania powstają łąki o składzie florystycznym zależnym od podsiewu lub stanowiące inne fazy degeneracji związane z silnym przekształceniem warunków ekologicznych. W związku z dominacją pojedynczych gatunków (głównie traw) na tego typu siedliskach, łąki tego rodzaju nazywane są od nazwy dominującej rośliny. Przykładem mogą być łąki śmiałkowe z dominacją śmiałka darniowego. Powstają one zwykle na skutek degeneracji innych zbiorowisk łąkowych po zbyt intensywnym wypasie lub obniżeniu poziomu wód gruntowych. Inne przykłady to łąki: sitowe z sitem rozpierzchłym, kłosówkowe z kłosówką wełnistą, trzcinnikowe z trzcinnikiem lancetowatym.

[edytuj] Ochrona łąk

W Polsce i w Europie wiele typów łąk oraz związanych z nimi gatunków roślin i zwierząt ginie w wyniku zmiany w użytkowaniu - odejścia od tradycyjnych, ekstensywnych sposobów gospodarowania w tym wypasu łąk. Część łąk zostaje przekształcona w ziemie orne, część przestaje być użytkowana, porastając krzakami i drzewami, część jest intensywnie eksploatowana. Ginące łąki wymagają ochrony czynnej - przywracania lub podtrzymywania tradycyjnych metod użytkowania. W krajach Unii Europejskiej, a więc także w Polsce, wiele typów siedliskowych łąk podlega ochronie zgodnie z Dyrektywą Sieliskową i wymaga wyznaczenia dla ich zachowania obszarów Natura 2000. W celu utrzymania łąk ekstensywnych obowiązuje w Unii Europejskiej system dopłat rolnośrodowiskowych.

[edytuj] Zobacz też


Warning: curl_setopt() [function.curl-setopt]: CURLOPT_FOLLOWLOCATION cannot be activated when in safe_mode or an open_basedir is set in /www/motocykle_www/spam/abc/richFeeds.php on line 59

Coraz więcej klientów telewizji n i telewizji na kartę
Do końca roku 2008 najnowocześniejsza platforma DTH w Polsce pozyskała 600 000 klientów, w tym ponad 500 000 abonentów posiadających dekodery umożliwiające korzystanie z platformy n oraz ponad 92 000 klientów, którzy aktywowali usługę "telewizja na kartę".
TV Puls ma szanse na nowego inwestora
Wejście nowego inwestora do Telewizji Puls może nastąpić już w I kwartale 2009 roku. Obecnie rozmowy prowadzone są z kilkoma polskimi i zagranicznymi firmami mediowymi, które wkrótce rozpoczną badanie spółki - poinformował Dariusz Dąbski, prezes i współwłaściciel TV Puls.
Władze TVP spełniły postulat Tomasza Lisa
Zarząd TVP z Piotrem Farfałem na czele zdecydował o zdjęciu z programu TVP1 cykl filmów o przygodach Jamesa Bonda emitowany w tym samym czasie, co polityczne show Tomasza Lisa w TVP2 – informuje serwis dziennik.pl.
Gontarczyk i Cenckiewicz laureatami "Gazety Polskiej"
Autorzy książki "SB a Lech Wałęsa. Przyczynek do biografii" Sławomir Cenckiewicz i Piotr Gontarczyk zostali laureatami tegorocznej nagrody tygodnika "Gazeta Polska".
Nowy prowadzący poranki radia TOK FM
Od jutra Dominika Wielowieyska, dziennikarka "Gazety Wyborczej", będzie jedną z prowadzących poranny program radia Tok FM (oba media należą do Agory SA).
Linki: Strona gwna